Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SYLWETKI

Wszystkie 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017
Sortuj alfabetycznie | Sortuj numerami

Kazimierz Selda, LWOWSKI MISJONARZ W CHINACH

[3/2001]

Trzy i pół wieku dzielą nas od żywota ojca Michała Boyma (1614–1659), jezuity, który w 1643 r. wyjechał do Chin jako misjonarz i tam działał przez lat kilkanaście.
Urodził się we Lwowie jako syn Pawła, lekarza i wójta lwowskiego, a wnuk Jerzego (†1617), który przybył do Polski z Węgier wraz z królem Stefanem Batorym. Jerzy Boym (Boim) był fundatorem jednego z najcenniejszych zabytków Lwowa – kaplicy „Ogrojcowej”, potocznie zwanej kaplicą Boimów. Domem Boimów była kamienica „Dziurdziowska” (od Dziurdzi, czyli Gyorgi – po węgiersku Jerzy) przy ul. Trybunalskiej 10.
Młody Boym wstąpił do jezuitów w Krakowie, kształcił się tu i w Kaliszu. Następnie wyjechał do Rzymu, potem do Lizbony i stamtąd, wraz z grupą jezuitów, odpłynął do Makao. W Chinach przyjął nazwisko Pu Mi-ko Cze-juen, poznał tamtejszy język i podjął pracę w misjach. W tym czasie też opracował 18-kartonowy Atlas chiński.
Kolejnym miejscem pracy Boyma była wyspa Haynan, a potem Tonkin, gdzie rezydował dwór Jong-liego, ostatniego z dynastii Ming, wypartej przez Mandżurów. Stąd został wydelegowany do Rzymu jako poseł, by czynić starania o pomoc chrześcijańskiej Europy dla pretendenta, którego dwór był już częściowo schrystianizowany. Misja ta nie była skuteczna – nie wierzono w powodzenie akcji pomocy, pozostał natomiast po niej opis podróży, sporządzony przez Boyma. W Rzymie przygotował też do druku swoje prace na temat jezuickiej metody misyjnej w Chinach.
W 1656 r. udał się wraz z grupą nowych misjonarzy w drogę powrotną. Po drodze – na życzenie przełożonych – zatrzymał się w Goa, potem był w stolicy Syjamu Ajuthia, a do Tonkinu dotarł po dwóch latach. Jong--li został tymczasem rozgromiony przez Mandżurów, a Boym, trapiony niepowodzeniami i chorobą – zmarł.