Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SYLWETKI

Wszystkie 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017
Sortuj alfabetycznie | Sortuj numerami

Lwowianin, żołnierz, narciarz, poeta

[4/2006]

Lwowianin, żołnierz,narciarz, poeta
   W tych czterech słowach zawiera się życie Tomasza Gluzińskiego, który zmarł przed 20 laty (1986). Urodził się we Lwowie w 1924 roku, pochodził ze znanej rodziny lekarskiej.
   Miał 18 lat, gdy wstąpił do Armii Krajowej w Nowym Targu, gdzie znalazła się jego rodzina w 1942 r. Należał do I Pułku Strzelców Pohalańskich AK, działającego w Gorcach. Po wojnie studiował prawo i historię sztuki we Wrocławiu, ale niczego nie ukończył. Zamieszkał w Zakopanem i poświęcił się narciarstwu. Pracował przez parędziesiąt lat jako trener naciarstwa alpejskiego – trenował polską kadrę kobiet i mężczyzn. W wieku 30 lat ożenił się z góralką-narciarką.
   Wiersze zaczął pisać późno, był grubo po trzydziestce. Publikował zawsze w „Tygodniku Powszechnym”. Pierwsze tomiki wydał po czterdziestce, wyszło ich łącznie 10, ale ostatni w dziesięć lat po jego śmierci.
   Przez wiele lat pozostawał w przyjaźni ze Zbigniewem Herbertem, swym rówieśnikiem. Łączyła ich wspólnota pokoleniowa, ten sam stosunek do powojennej rzeczywistości oraz rodzinny Lwów.