Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SYLWETKI

Wszystkie 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017
Sortuj alfabetycznie | Sortuj numerami

Władysław Cisek

[4/2014]

WŁADYSŁAW CISEK Z˙OŁNIERZ WYKLE˛TY 

 

Tablica upamiętniająca Władysława Ciska znajduje się przy wejściu do sali 140 w gmachu głównym Politechniki Wrocławskiej. Władysław Cisek student i asystent Politechniki Wrocławskiej został zamordowany w 1948 r. za działalność niepodległościową.

Władysław Cisek był Kresowianinem-Podolaninem. Urodził się 6 lutego 1921 r. w Radziechowie, w woj. tarnopolskim, w rodzinie inteligenckiej. Tu zdał tzw. małą maturę. Po śmierci ojca rodzina przeniosła się do Lwowa. Władysław zaczął uczęszczać do liceum mechanicznego. W 1939 r. jako ochotnik, osiemnastolatek wstępuje do wojska do batalionu saperów. Wraz ze swoją wycofującą się na Węgry jednostką zostaje tam internowany. Na Węgrzech zdał w 1941 r. (potwierdzony przez właściwe władze RP w Londynie) egzamin maturalny w polskiej szkole. W roku 1942 został przyjęty na Wydział Mechaniczny Politechniki w Budapeszcie. Był też członkiem Stowarzyszenia Studentów Polskich na Węgrzech. W tym czasie jako żołnierz AK i należał do zaprzysiężonej grupy lotniczej bazy AK Liszt. Brał udział w szkoleniu lotniczym i wykonywał powierzone zadania w ramach przygotowywania lądowisk dla wojsk sprzymierzonych na Bałkanach. Po skończonej wojnie, Władysław Cisek, jak wszyscy Kresowianie boleśnie odczuł przesunięcie wschodniej granicy. Długo wahał się przed podjęciem decyzji. Jednak wracił do Polski, do Wrocławia 10 września 1945 r.

Był w grupie pierwszych studentów i asystentów Politechniki Wrocławskiej. Kontynuował studia na Wydziale Elektromechanicznym i prowadził zajęcia w Katedrze Geometrii Wykreślnej. We Wrocławiu działał w organizacji NIE oraz Delegaturze Sił Zbrojnych i organizacji Wolność i Niezawisłość.

W latach 1946–1947 był kierownikiem organizacyjnym dolnośląskiego WiN-u. Pod pseudonimem „Rom”, obok Ludwika Marszałka i Stanisława Dydy, należał do najbardziej ideowych i energicznych dowódców WiN‑u. 15 grudnia 1947 r. został aresztowany przez funkcjonariuszy UB w swoim mieszkaniu przy ul. Smoluchowskiego pod zarzutem działalności w WiN‑ie. Był sądzony przez Rejonowy Sąd Wojskowy we Wrocławiu w licznej grupie członków WiN-u wraz z dowódcą tej organizacji na okręg dolnośląski – kapitanem AK Ludwikiem Marszałkiem. Po haniebnym procesie politycznym został wraz z innymi skazany na karę śmierci. Wyrok wykonano w więzieniu przy ul. Kleczkowskiej we Wrocławiu 27 listopada 1948 r. o godz. 17.30

Władysław Cisek został pochowany na cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu w grobie nr 10 na polu 83b. Politechnika Wrocławska, szczycąca się kontynuowaniem tradycji Politechniki Lwowskiej, uczciła pamięć swego wykładowcy stosowną tablicą.

Tablica upamiętniająca postać Władysława Ciska, odsłonięta została na Politechnice Wrocławskiej

27 października 1990 r. w obecności Rektora Politechniki Wrocławskiej prof. Jana Kmity. Umieszczono ją początkowo we wnętrzu sali, z którą Władysław Cisek był związany jako dydaktyk, potem przeniesiono w miejsce bardziej dostępne. Podczas tej uroczystości brat Zmarłego, senior rodziny Cisków podziękował serdecznie Rektorowi i władzom uczelni za upamiętnienie brata, po czym powiedział: Ta tablica jest symbolem skłaniającym do zadumy, do pamięci o tych tysiącach nieznanych, spoczywających w nieznanych miejscach, poległych z rąk rodzimych oprawców. Łączyła ich jedna wielka rzecz: umiłowanie tej, której na imię Polska. Dziękuję, jako brat, a także jako jeden z żołnierzy, którzy nie ustali w walce po Wrześniu, którzy walczyli do końca.