Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SYLWETKI

Wszystkie 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017
Sortuj alfabetycznie | Sortuj numerami

KAZIMIERZ PANEK

[1/2013]

Kazimierz Panek

Nikt już z naszego lwowskiego środowiska, nawet najstarsze osoby, nie mogą bezpośrednio pamiętać ciekawej postaci Kazimierza Panka (1878–1935), nie-lwowianina, ale który jednak na część swego życia związał się – i to nie byle jak – ze Lwowem.

 

Urodził się w Oświęcimiu, szkoły i studia medyczne ukończył w Krakowie. Po doktoracie (1897) rozpoczął pracę na UJ, ale w 1900 r. przeniósł się na Uniwersytet Lwowski i rozpoczął pracę jako asystent. Ale trzy lata później rozpoczął drugie studia: w lwowskiej Akademii Medycyny Weterynaryjnej. Odtąd błyskawiczna kariera: w 1906 r. został profesorem, a w latach 1918–20 był rektorem tej uczelni. I jeszcze docentem higieny na dwóch innych lwowskich uczelniach: na Politechnice i na Uniwersytecie. Redagował fachowe czasopisma, a w 1914 r. zorganizował we Lwowie pierwszy ogólnopolski zjazd higienistów. W latach 1914–16 kierował centralnym laboratorium bakteriologiczno-epidemiologicznym w Wiedniu, w Galicji założył 14 szpitali zakaźnych. Został członkiem Najwyższej Rady Zdrowia Austrii.

 

W 1920 r., czyli zaraz po I wojnie, przeniósł się do Bydgoszczy, zajmując tam wysokie stanowiska i podejmując ważne prace organizacyjno-zawodowe. Tam też przedwcześnie zmarł.

 

Tu trzeba wyjaśnić, że owo przeniesienie się na teren b. zaboru pruskiego wynikało prawdopodobnie z braku tam polskich fachowców, a nawet więcej: polskiej inteligencji, przy równoczesnej jej „nadprodukcji” we Lwowie (wobec utraty jego pozycji stołecznej) i Krakowie. Wielu specjalistów osiedlało się na Górnym Śląsku, w Wielkopolsce, na Pomorzu, a także na ziemiach b. zaboru rosyjskiego: w Warszawie (profesorowie na uczelniach), na Wileńszczyźnie i Wołyniu, zyskując tam lepsze warunki awansów i finansowe.

Kazimierz Panek od początku XX wieku należał do „Sokoła” we Lwowie, potem odegrał ważną rolę w rozwoju polskiego skautingu. Uczestniczył w organizowaniu skautowych kursów instruktorskich w Skolem i Lwowie. W latach 1914–18 był naczelnym komendantem skautowym, a w 1918 r. zorganizował dwa międzydzielnicowe zjazdy, które doprowadziły do zjednoczenia wszystkich organizacji skautowych z trzech zaborów.

Uprawiał taternictwo, wytyczał nowe szlaki. W swoim lwowskim okresie utworzył Klub Wysokogórski i był jego pierwszym prezesem, a w 1907 r. założył Karpackie Towarzystwo Narciarzy i przewodniczył mu przez kilka lat.

 

Tu chcemy Czytelnikom zadać pytanie: czy ktoś ze starszych lwowian pamięta nazwisko Kazimierza Panka (jego samego nie mogą pamiętać, bo wszak ze Lwowa wyjechał w 1920 roku). Może Wasi Rodzice go znali i w rodzinnych gronach wspominali? O takie wspomnienia prosi ktoś z Bydgoszczy, kto przygotowuje książkę o K. Panku. A więc – oczekujemy na wiadomości.

Życiorys K. Panka (w skrócie) zaczerpnęliśmy z Polskiego Słownika Biograficznego (zeszyt 104, 1980).