Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

KWARTALNIKI

2005 | 2004 | 2006 | 2003 | 2007 | 2001 | 2002 | 2000 | 1999 | 1998 | 1997 | 1996 | 1995 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017

WŁODZIMIERZ PUCHALSKI

MYŚLIWY BEZKRWAWYCH ŁOWÓW

 

Pamiętamy znakomitego fotografika, filmowca i przyrodnika Włodzimierza Puchalskiego. W tym roku przypadła 95. rocznica jego urodzin i 25 rocznica śmierci (1909–1979).

 

 

Urodził się w Mostach Wielkich k. Lwowa jako syn wojskowego, związanego ze znaną Szkołą Policji Państwowej w tej miejscowości. Do szkół chodził we Lwowie: był w Korpusie Kadetów i Szkole Przemysłowej, ale wybrał studia na Wydziale Rolniczo-Leśnym Politechniki Lwowskiej w Dublanach i uzyskał dyplom inżyniera agronomii.

Już w pierwszym okresie jego działalności zawodowej dało o sobie znać zamiłowanie do fotografii i filmu. W latach 1933–36, jako asystent inż. Witolda Romera przy Katedrze Fotochemii, opracował metodę tworzenia filmów przyrodniczych i jako pierwszy w Polsce zrealizował film z życia zwierząt pod tytułem, który na zawsze związał się z nazwiskiem Puchalskiego: Bezkrwawe łowy. Potem, do wojny, pracował w SGGW w Warszawie, opracowując metodę posługiwania się fotografią i filmem do celów dydaktycznych. Wyjeżdżał za granicę na sympozja, organizował wystawy, odczyty i pokazy.

W kampanii wrześniowej walczył jako oficer, a w czasie okupacji niemieckiej administrował leśnictwem. W ostatnim okresie wojny ukrywał się w Krakowie.

Po wojnie na krótko został asystentem przy katedrze genetyki na UJ, a w 1946 r. podjął zlecenie zorganizowania Instytutu Filmowego w Krakowie, który – po przeniesieniu do Łodzi w 1949 r. – stał się Wytwórnią Filmów Oświatowych. Puchalski utworzył wtedy dział dokumentacji fotofilmowej zwierząt przy Instytucie Zootechniki w Krakowie. Jednak w 1956 r. wrócił do WFO w Łodzi – został tam reżyserem i operatorem filmów przyrodniczych. W tym czasie dwukrotnie wziął udział w polskich wyprawach na Spitsbergen (1957, 1958). W roku 1976 przeszedł na emeryturę.

Nie zerwał jednak – niestety? – kontaktu z kamerą. Jesienią 1978 r. wyruszył z wyprawą naukową na Antarktydę, do polskiej Stacji im. H. Arctowskiego na Wyspie Króla Jerzego. Już stamtąd nie wrócił: 19 stycznia 1979 zmarł na atak serca w czasie pracy nad filmem o pingwinach. Spoczął wśród lodów blisko Bieguna Południowego.

Dorobek Włodzimierza Puchalskiego, to:

l ok. 60 filmów przyrodniczych, w tym 57 zrealizowanych po II wojnie. Wiele z nich było nagrodzonych w kraju i za granicą, m.in. Ptasia wyspa, Nietoperze, Skrzydlaci rycerze, Zwierzęta naszych lasów, Ptaki naszych wód, Puszcza Białowieska, Jesienią w Kampinosie, U brzegów Skandynawii i in.

l 19 albumów, w tym Bezkrwawe łowy, Wyspa kormoranów, Rok w puszczy, Portrety zwierząt, Gady i płazy, Zwierzęta z dalekich stron, Przyroda Arktyki.

Ponadto swoimi fotografiami ilustrował książki innych autorów, współpracował z wieloma pismami, m.in. „Łowiec Polski”, „Wszechświat”, Ochrona Przyrody”.

 

Kazimierz Selda

 

 

Notkę o przekazaniu przez Żonę i Córkę spuścizny i pamiątek po W. Puchalskim do muzeum na zamku w Niepołomicach zamieściliśmy w CL 3/96, s. 45.