Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa
Kontakt

ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
cracovialeopolis@gmail.com

Facebook

KWARTALNIKI

2005 | 2004 | 2006 | 2003 | 2007 | 2001 | 2002 | 2000 | 1999 | 1998 | 1997 | 1996 | 1995 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022

WŁADA 1921–2011

Wielki smutek. Nasi Czytelnicy zapewne już o tym wiedzą, bo prasa szeroko pisała, zresztą i w naszym kwartalniku na pierwszej stronie poprzedniego numeru znalazła się ta bolesna wiadomość.
Ona była największa od czasów lwowskich: w „Wesołej Fali”, na szlaku bojowym Brygady gen. Maczka i przez kilkadziesiąt lat w Londynie, przy Budzyńskim i Hemarze.
Była rodowitą Lwowianką, z ciała i ducha. Jej działalność artystyczna i społeczna zawsze wiązała się ze Lwowem i Lwowianami. W Jej rękach została spuścizna po tamtych sprawach i ludziach, a przed śmiercią przekazała ją do Kraju. Napisała wielką księgę swoich wspomnień, którą omawialiśmy w CL 3/07.
Przyjeżdżała czasem do Kraju, brała udział w różnych ważnych wydarzeniach patriotycznych. My – w małym gronie – spotykaliśmy Ją parokrotnie w Busku, gdzie przez szereg lat przyjeżdżała na leczenie, o czym nas powiadamiała. Zostało trochę miłych listów, a nasz kwartalnik bardzo się Jej podobał.
Pani Włado, żegnamy Panią z wielkim żalem.
 
Urodzona 19 marca 1911 r.* we Lwowie. Ukończyła studia prawnicze na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie oraz wydział prawa administracyjnego Uniwersytetu w Edynburgu. W 1930 r. podjęła pracę w lwowskiej rozgłośni Polskiego Radia. Występowała jako piosenkarka i parodystka, od 1932 r. wraz z zespołem Szczepcia i Tońcia w „Wesołej Lwowskiej Fali” Wiktora Budzyńskiego. Po wybuchu II wojny światowej wyjechała ze Lwowa jako członek zespołu artystycznego, razem z ewakuacją rozgłośni lwowskiej. Występowali w Rumunii od 14 XI 1939 r. do 13 II 1940 r., dając 56 występów. 8 III 1940 r. zespół Lwowskiej Fali opuścił Rumunię i przez Jugosławię i Włochy pojechał do polskiego wojska we Francji, dając tam 30 występów. 22 VI 1940 r., po agresji Hitlera na Francję, na małym angielskim frachtowcu zespół ewakuował się do Szkocji, gdzie dwa dni później odbył się ich pierwszy występ. Teatralny zespół żołnierski wchodził w skład 10. Brygady Kawalerii Pancernej gen. Stanisława Maczka. „Fala” wystąpiła dla polskiego wojska ponad osiemset razy, dając spektakle na platformach ciężarówek, w barakach żołnierskich, a nawet w bunkrach. Ostatni występ zespołu miał miejsce 17 listopada 1946 r. w szpitalu wojskowym w Whitechurch. Po wojnie Włada Majewska pozostała na emigracji w Wielkiej Brytanii. W 1946 r. w Edynburgu poślubiła Wiktora Budzyńskiego, jednak małżeństwo to nie trwało długo. Została producentem kabaretów literackich Mariana Hemara oraz aktorką w jego teatrze w Londynie. Wraz z Leopoldem Kielanowskim, a następnie Tadeuszem Kryską-Karskim począwszy od wczesnych lat 50. przez ponad trzydzieści lat prowadziła londyńskie biuro Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa, nagrywając dla niej programy artystyczne, wywiady i codzienne korespondencje. W 1994 r. przekazała Polskiemu Radiu londyńskie archiwa Rozgłośni Polskiej RWE z dźwiękowym zapisem twórczości Mariana Hemara, zachowane dzięki jej staraniom. Odznaczona: Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1980), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1994) a także: Dyplomem-odznaką 307. Nocnego Dyonu Myśliwskiego Lwowskiego („w uznaniu prac i zasług położonych dla dyonu”; 18 VIII 1944 r.), Złotym Krzyżem Zasługi (nadanym przez Egzekutywę Zjednoczenia Narodowego; 11 XI 1966 r.), Nagrodą Teatralną „Dziennika Polskiego” za 1967 r. (jako najlepsza aktorka), Honorową Złotą Odznaką Stowarzyszenia Polskich Kombatantów (1972), Honorową Złotą Odznaką Stowarzyszenia Lotników Polskich (kwiecień 1975 r.), Krzyżem Dywizji Pancernej, Złotą Odznaką 50-lecia Harcerstwa Polskiego („za zasługi położone dla rozwoju harcerstwa”), Złotą Odznaką Honorową Koła Lwowian, Złotym Medalem Kongresu Kultury (styczeń 1988 r.), oraz Złotym Krzyżem Polskich Dywizjonów Lotniczych. We wrześniu 2005 z okazji ­80‑lecia Polskiego Radia za wkład w rozwój polskiej radiofonii Polskie Radio przyznało Władzie Majewskiej Diamentowy Mikrofon. Artystka w dowód wdzięczności za bogate życie i wieloletnią opiekę przekazała nagrodę jako wotum dla Matki Boskiej Jasnogórskiej. Została też odznaczona odznaką honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”, a następnie Medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”. W 2006 r. ukazała się jej książka wspomnieniowa pt. Z Lwowskiej Fali do Radia Wolna Europa (Wydawnictwo Dolnośląskie) oraz płyta CD Włada Majewska śpiewa piosenki Mariana Hemara (Polskie Radio). Wespół z Anną Mieszkowską opracowała książkę – album Mariana Hemara pt. Za dawno, za dobrze się znamy... Piosenki i skecze (Polska Fundacja Kulturalna, Londyn 1997). Członkini Stowarzyszenia Pracowników, Współpracowników i Przyjaciół Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa. Mieszkała w Chislehurst w Wielkiej Brytanii.

*    Liczne źródła podają mylne daty urodzin: 19 lutego 1911, 19 lutego 1914.
Włada Majewska śpiewa z zespołem (Francja 1940).  Obok Włady stoją po lewej Szczepcio, po prawej Tońcio i Budzyński